Zasady podziału wierzycieli na grupy. Kiedy warto po nie sięgnąć?

Restrukturyzacja rozgrywa się przede wszystkim pomiędzy dłużnikiem a jego wierzycielami. Każdy z uczestników postępowania restrukturyzacyjnego ma swe prawa i obowiązki, a jednym z ważniejszych założeń procedur skatalogowanych w Prawie restrukturyzacyjnym jest odpowiednie zaspokojenie ich majątkowych interesów.

Publikacja: 13.04.2022 14:59

Dla dłużnika najważniejsze jest oddłużenie i zachowanie jego przedsiębiorstwa.

Dla dłużnika najważniejsze jest oddłużenie i zachowanie jego przedsiębiorstwa.

Foto: Jirapong

Dla dłużnika będzie to przede wszystkim oddłużenie i zachowanie jego przedsiębiorstwa. Natomiast dla każdego z wierzycieli uzyskanie jak najwyższego poziomu zaspokojenia jego praw. Aby łatwiej osiągnąć te cele niejednokrotnie warto skorzystać z możliwości podziału wierzycieli na grupy interesu. Kiedy i na jakich zasadach można go przeprowadzić?

Dopuszczalność podziału na grupy

Prawo restrukturyzacyjne właściwie nie limituje możliwości podziału wierzycieli na grupy. Jest to więc właściwie swobodna decyzja składającego propozycje układowe – a więc w zdecydowanej większości przypadków dłużnika. Jednak o ile sam podział wierzycieli na grupy może nastąpić zawsze wówczas, gdy przedkładający propozycje układowe uzna to za zasadne – właściwie jedynym wyjątkiem od tej zasady jest przypadek, gdy w postępowaniu występują wierzyciele zabezpieczeni – o tyle sam podział musi nastąpić według wskazanych przez ustawodawcę reguł. Zgodnie z Prawem restrukturyzacyjnym przyporządkowanie wierzycieli do poszczególnych grup musi nastąpić ze względu na kategorie ich interesów.

Jednocześnie ustawodawca wskazuje na przykładowe kategorie, ze względu na które możliwe jest dokonanie omawianego tu podziału. Chodzi tu o: wierzytelności ze stosunku pracy (oczywiście pod warunkiem, że pracownicy wyrazili zgodę na objęcie ich postępowaniem restrukturyzacyjnym); rolników, którym przysługują wierzytelności z tytułu umów o dostarczenie produktów z własnego gospodarstwa rolnego; wierzyciele, którzy posiadają zabezpieczenie rzeczowe swoich praw (w postaci np. hipoteki lub zastawu); wierzycieli będących wspólnikami lub akcjonariuszami dłużnika będącego spółką kapitałową, posiadających udziały lub akcje spółki zapewniające co najmniej 5 proc. głosów na zgromadzeniu wspólników albo walnym zgromadzeniu akcjonariuszy.

Prostsze rozwiązanie

Dzięki podziałowi wierzycieli na grupy sformułowanie propozycji układowych staje się prostsze i może zostać ściśle dostosowane do charakteru przysługujących im praw. Poza tym jedną z konsekwencji takiego podziału jest przeprowadzanie głosowania nad układem w ramach grup, co z kolei zwiększa szanse na zgromadzenie większości niezbędnej do przyjęcia układu. Z tego względu przeprowadzenie omawianego tu podziału wierzycieli zdecydowania upraszcza postępowanie, zwłaszcza wówczas, gdy dotyczy ono sporej liczby wierzycieli. Jest to więc dobry sposób na ułatwienie finalizacji rozbudowanych postępowań restrukturyzacyjnych, w których w grę wchodzą rozliczne – i często sprzeczne – interesy.

Czytaj więcej

Jak zaplanować restrukturyzację gospodarstwa rolnego?

Trzeba pamiętać, że w postępowaniu restrukturyzacyjnym chodzi przede wszystkim o interes wierzycieli, jako całości. Stąd poszczególni uprawnieni właściwie nie mogą oczekiwać pełnego zaspokojenia przysługujących im praw, musząc liczyć się z ich – przynajmniej częściową – redukcją. Oczywiście nie może być ona przeprowadzona w sposób arbitralny czy nieproporcjonalny – w przeciwnym wypadku łatwo narazić się na zarzut pokrzywdzenia wierzycieli, który może doprowadzić do odmowy zatwierdzenia układu. Jednak zawsze prościej przedstawić racje stojące za propozycjami układowymi, gdy punktem odniesienia są analogiczne prawa innych wierzycieli, a to z kolei najłatwiej osiągnąć w ramach poszczególnych grup interesu. I właśnie z tego względu prostsze jest w takich okolicznościach przekonanie do złożonych propozycji układowych większość, która niezbędna jest do tego, aby stały się one zawartym układem. Stąd składający propozycje układowe i dzielący wierzycieli na grupy zawsze powinien pamiętać o tych uwarunkowaniach i podstawowych celach każdej restrukturyzacji – czyli o oddłużeniu i zachowaniu przedsiębiorstwa dłużnika.

Autorem tekstu jest Konrad Radwan z Kancelarii Restrukturyzacyjnej KPR. Kancelaria jest zrzeszona w sieci Kancelarie RP działającej pod patronatem dziennika „Rzeczpospolita”.

Materiał Partnera
Wskaźnik Zdrowia Organizacji docenia Wartę
Materiał Promocyjny
Tajniki oszczędnościowych obligacji skarbowych. Możliwości na różne potrzeby
Materiał Promocyjny
Zaufanie i wartość reputacji w partnerstwach biznesowych – nadchodzi Przemysł 4.0
Materiał partnera
Eksperci z SAPERE dołączyli do EY
Materiał Promocyjny
AI w szkoleniach językowych dla pracowników
Materiał partnera
Rozgrywka o fotel lidera w produkcji żywności zrównoważonej już trwa